- Onderwijs voor elk kind moet een evidentie blijven
Het mag dan krokusvakantie zijn,
in Antwerpen heeft het onderwijs
geen tijd om een adempauze
te nemen. De jongste
jaren wordt er in een razend tempo een
inhaalbeweging gemaakt om het capaciteitsprobleem
te verhelpen. Daarvoor is
soms kunst- en vliegwerk nodig: containerklassen
zorgen voor Eerste Hulp bij
Ondercapaciteit, kleuterscholen krijgen
een verlengstuk in het basisonderwijs... In
tijden van nood moet je creatief zijn. Maar
tot nu toe slaagt Antwerpen erin om de
groei van de bevolking op te vangen.
Op termijn zal hetzelfde probleem zich
ook voordoen in het secundair onderwijs.
Dat heeft sp.a-schepen van Onderwijs Robert
Voorhamme jaren geleden al voorspeld,
maar het is de Vlaamse overheid
die als bevoegde instantie voor structurele
oplossingen moet zorgen. En dat is niet
evident in tijden van besparingen.
Crisissen zijn uitdagingen. In haar pogingen
om de capaciteit op te drijven,
maakt de stad ook strategische keuzes. In
Antwerpen-Noord verrijst met Hardenvoort
een nieuwe campus die de kinderen
van de wijk 2060 goed lager en secundair
onderwijs wil geven in hun eigen buurt en
in een evenwichtige sociale mix. Die mix
was ook het uitgangspunt van het project
School in Zicht, dat zijn nut bewezen heeft
in Borgerhout en dat nu wordt uitgebreid
naar andere gekleurde stadsdelen zoals
het Kiel en Hoboken.
Het Antwerpse onderwijslandschap
vordert op basis van voortschrijdend inzicht
en van de acute noden die de demografische
evolutie vereist. Het pleit enorm
voor ons systeem dat desnoods de onderste
steen boven wordt gehaald als het gaat
om de toekomst van onze kinderen. Het
is alleen jammer dat de hogere overheden
pas bereid zijn om actie te ondernemen
wanneer het vijf voor twaalf is.
Het Antwerpse stadsbestuur heeft daarmee
leren leven. Schepen Voorhamme gelooft
in netoverschrijdende oplossingen,
met de stad als regisseur. Zijn CD&V-collega
Marc Van Peel heeft er al bij herhaling
op gewezen dat die strategie niet alleen
de enige juiste is om de capaciteitsproblemen
het hoofd te bieden, maar dat
ze in feite ook de redding betekent van het
vrij onderwijs in Antwerpen.
Voor de koepelorgaisaties in Brussel is
het nog altijd even wennen. Maar anno
2012 is de vrije keuze van onderwijs niet
meer prioriteit nummer één. Het gaat er
nu vooral om alle kinderen kwalitatief onderwijs
te kunnen aanbieden.
door Lex Moolenaar
- Vernieuwde Open Vld kookt met Japanse recepten
Toen Annemie Turtelboom aankondigde dat ze naar Antwerpen zou verhuizen met het oog op de verkiezingen, zei ze dat Open Vld de stad nieuwe ideeën zou schenken door out-of-the-box te denken. De eerste ballonnetjes zijn inmiddels opgelaten: samen met strafpleiter Kris Luyckx doet Turtelboom enkele voorstellen voor de werking van de politie en het gerecht.
Het meest opmerkelijke idee komt uit Japan en heet Koban. Wijkteams van zes tot twaalf man patrouilleren dag en nacht door straten met veel overlast. Omdat het telkens dezelfde agenten zijn, ontstaat er een vertrouwensband met de buurtbewoners.
Er wordt vaak en snel informatie uitgewisseld, waardoor de criminaliteit na verloop van tijd geleidelijk uitsterft.
Het klinkt mooi, maar ook zeer arbeidsintensief.
Een agent werkt 1600 uur per jaar. Om drie straten permanent te bemannen met een team van twee agenten, zijn twaalf manschappen nodig. Plus een aantal mensen op het bureau, want de Koban- wijkagenten houden zich niet bezig met papierwerk. Koban lijkt dus slechts haalbaar voor een beperkt aantal straten.
Het idee van Open Vld bevestigt in elk geval dat veiligheid een belangrijk verkiezingsthema wordt, zoals het in het verleden trouwens altijd is geweest. Aangezien veiligheid de bevoegdheid van de burgemeester is, geeft dat alle andere lijsttrekkers een uitstekende gelegenheid om zich tegenover hem te profileren.
Voor het Vlaams Belang is veiligheid thema nummer één. Filip Dewinter eist onder meer dat de politie etnische daderprofielen opstelt en pleit voor een ongelijke behandeling van Belgen en vreemdelingen.
“Je moet vreemdelingen durven viseren”, zegt hij letterlijk. Ik vind dat een discriminerende uitspraak. Want waren we het er niet van oudsher over eens dat iedereen gelijk is voor de wet, ook al geldt dat volgens artikel 10 van de Grondwet alleen voor alle Belgen?
De andere partijen houden het rustiger, maar allemaal hebben ze hun mening over hoe het veiligheidsbeleid beter kan.
In dat debat heeft Open Vld een streepje voor, omdat de partij nu in de federale regering met Annemie Turtelboom op Justitie en Maggie De Block op Migratie zelf twee sleutelposities bezet. Maar daarin schuilt ook een gevaar. Turtelboom moet als lijsttrekker voorzichtig zijn met wat ze de Antwerpse kiezer belooft op het gebied van de werking van het gerecht, want ze kan erop worden afgerekend als minister.
Door Lex Moolenaar
- Rik Torfs verkijkt zich op de Antwerpse situatie
Professor en CD&V-senator Rik Torfs haalde dit weekend ongenadig uit naar zijn eigen partij, die hij een gebrek aan identiteit en moed verwijt. Een extreem voorbeeld vindt hij de keuze van de Antwerpse CD&V om met sp.a één lijst te vormen. Hij noemt dat ronduit prostitutie.
Ik spreek me niet uit over de algemene kritiek van Torfs op CD&V. Die is vooral voer voor een pittig intern debat. Ze getuigt in elk geval niet van een gebrek aan moed bij de professor. Maar als hij het over Antwerpen heeft, etaleert Torfs toch een tekort aan inzicht in de lokale situatie.
Als CD&V alleen zou opkomen, haalt de partij op 14 oktober nog een schamele vijf procent van de stemmen. De lokale boegbeelden Philip Heylen en Marc Van Peel zijn bekwame vakschepenen, maar geen stemmenkanonnen. Ter illustratie: Heylen haalde in 2006 als lijsttrekker 9.206 voorkeurstemmen, Van Peel als lijstduwer 2.872. In vergelijking met de 71.000 stemmen van Patrick Janssens en de 62.000 van Filip Dewinter is dat peanuts.
Wellicht vindt Rik Torfs deze redenering te pragmatisch, een verwijt dat hij ook zijn eigen partij en meer bepaald Kris Peeters maakt. Maar in de politiek is het toch vooral de bedoeling dat je je programma realiseert.
In Antwerpen kan CD&V dat gedeeltelijk doen in een coalitie met de sp.a en andere partners, maar niet met pakweg twee of drie zetels op een totaal van 55 in de gemeenteraad.
Er speelt nog iets anders. Het politieke landschap is aan het veranderen. De traditionele breuklijnen van de twintigste eeuw vervagen en het is logisch dat zich dat ook vertaalt in een afkalving van de scores van de traditionele partijen. Dat resulteert in politieke vernieuwing, een evolutie die altijd begint in de steden.
In Gent hebben sp.a en Groen een verbond gesloten. In Mechelen gaan Open Vld en Groen samen naar de verkiezingen.
In Tongeren vormen Open Vld en CD&V één lijst. Een goed stedelijk project steunt nauwelijks op ideologische pijlers, maar veeleer op een pragmatische visie op de specifieke uitdagingen van de stad.
In die context vind ik het Antwerpse verbond van sp.a en CD&V zeker geen misbaksel, zoals Torfs aangeeft. De persoonlijke ambitie van de schepenen Van Peel en Heylen heeft zonder enige twijfel ook een rol gespeeld. Maar het zou naïef zijn om van politici te verwachten dat ze zichzelf volledig wegcijferen tot meerdere eer en glorie van het algemeen belang.
Door Lex Moolenaar
- Zwarte donderdag voor het imago van de stad
Modeontwerper Walter Van Beirendonck die zijn winkel sluit, de problemen in de haven, de Nederlandse regering die halsstarrig blijft weigeren om haar verplichtingen voor de Scheldeverdieping na te komen: het is lang geleden dat Antwerpen zulke rampzalige dagen heeft beleefd. En nu valt ook nog het EK zwemmen in mei weg.
De verantwoordelijkheid voor deze spijtige evolutie ligt bij de organisator, die met een financiële put van naar eigen zeggen meer dan 400.000 euro zat nadat een sponsor had afgehaakt. Het stadsbestuur, dat al een budget van een half miljoen euro had vrijgemaakt voor het evenement, heeft ervoor gekozen om die put niet te dempen. Dat lijkt me een juiste beslissing, vooral om principiële redenen.
Het zou een fout signaal aan andere organisaties zijn als het idee ontstond dat Antwerpen altijd wel bereid is om nog wat dieper in de buidel te tasten.
Maar het schrappen van het EK veroorzaakt natuurlijk wel imagoschade, die ook in hoge mate afstraalt op de stad. Bovendien gaat voor Antwerpen een ideale gelegenheid verloren om uitgebreid in beeld te komen in delen van de wereld waar de zwemsport razend populair is, zoals de VS, Australië, China en Oost-Europa. Ook de Antwerpse economie krijgt een tikje, want het EK brengt een entourage met zich mee van 1500 mensen die allemaal moeten slapen, eten en drinken. Om nog te zwijgen van de duizenden bezoekers die nu uit Antwerpen wegblijven.
Maar zoals de heren van Monty Python vele jaren geleden al zongen: je moet het leven altijd van de zonnige kant bekijken.
De stadskas hoeft de investering van 500.000 euro nu niet te betalen en kan die dus investeren in andere sportieve projecten.
Misschien kan ze iets doen voor de lokale zwemclubs die alvast allerlei grote en kleine activiteiten hadden gepland in de marge van het EK.
Overigens, tussen de stroom van slechte berichten noteerden we gisteren ook het nieuws dat Antwerpen al voor de tweede keer door een internationale jury onder auspiciën van de Financial Times is uitgeroepen tot beste middelgrote Europese stad voor buitenlandse investeringen. De criteria zijn onder meer het economisch potentieel, de infrastructuur en het ondernemingsvriendelijk klimaat. Dat is uiteraard buitengewoon prettig om te vernemen, al is de timing van de bekendmaking niet van enige ironie gespeend.
door Lex Moolenaar
- We kunnen Sharia4Belgium maar beter niet onderschatten
De Antwerpse procureur-generaal
Yves Liégeois onderzoekt of de Belgische
nationaliteit van Fouad
Belkacem kan worden afgenomen.
Belkacem, die zichzelf Abu Imran noemt, is
het boegbeeld van Sharia-4Belgium. Hij werd
vorige week nog door de correctionele rechtbank
veroordeeld tot twee jaar cel en 550
euro boete wegens het aanzetten tot haat
tegen niet-moslims en de belaging van voormalig
VB-voorzitter Frank Vanhecke.
Ik heb vaak een dubbel gevoel als het om
Sharia4Belgium gaat. Geven we dat handjevol
extremisten niet te veel aandacht? Volgens
heel veel weldenkende moslims gaat het tenslotte
om een groep van hooguit twintig radicalen,
die met hun schreeuwerige pleidooi
voor de invoering van de islamitische rechtspraak
in België ook in hun eigen gemeenschap vooral spottende reacties uitlokken.
Maar niet iedereen denkt er zo over. Fatima
Bali, de voormalige districtsschepen
uit Borgerhout die midden in de moslimgemeenschap
staat, zegt dat sommige leden van
Sharia4Belgium uit gerespecteerde families
komen en dat hun rebelse gedrag aanstekelijk
werkt op heel wat jonge gasten van Marokkaanse
origine.
Ook Alain Winants, de administrateur-generaal
van de Staatsveiligheid, vindt dat we
Sharia4Belgium niet mogen onderschatten.
Volgens hem draagt de beweging met haar
steeds harder wordende uitspraken bij tot de
sluipende radicalisering van moslims met een
salafistische inslag, die de westerse waarden
verwerpen. Bovendien verenigt ze extremisten
van verschillende nationaliteiten - Marokkanen,
Tsjetsjenen, bekeerde Belgen - en dat is een nieuw fenomeen.
Fouad Belkacem vertegenwoordigt in elk
geval een groepering die niet bepaald een
constructieve bijdrage levert aan onze samenleving,
om het mild uit te drukken. Bovendien
is hij nu al veertien keer veroordeeld door de
politierechtbank en vier keer door een correctionele
rechter. Belkacem en zijn gelijkgestemden
stellen zich openlijk op tegenover
ons democratisch stelsel en onze rechtsstaat,
terwijl ze wél gretig profiteren van het democratisch
recht op vrije meningsuiting dat een
van de pijlers van die rechtsstaat vormt.
Ik denk niet dat het ontnemen van de Belgische
nationaliteit Belkacem de mond zou
snoeren, wellicht integendeel. Misschien dat
het daadwerkelijk laten uitzitten van een celstraf
een beter middel is om hem op zijn rechten
en plichten te wijzen.
door Lex Moolenaar
- Grote broers en zussen als instrument voor sociale promotie
Nadat Antwerpen in het recente
verleden een hoopgevende evolutie
had genoteerd in de jongerenwerkloosheid,
zorgt de crisis nu voor een terugval. Het ziet er helaas
naar uit dat in die situatie de komende
maanden geen verbetering komt. Dat
kunnen zelfs jaren worden. Maar laten we
niet te somber zijn, misschien kent deze
crisis een sneller herstel dan vergelijkbare
dips in het verleden.
Wanneer de conjunctuur daalt, dan is
dat het eerst en het duidelijkst zichtbaar
bij de jongeren van allochtone origine. Zij
hebben het toch al moeilijk om een plaats
op de arbeidsmarkt te veroveren. En als
die markt krimpt, dan staan ze in de hoek
waar de eerste klappen vallen.
De groep allochtone jongeren heeft een
sociologisch profiel dat voor verbetering
vatbaar is. Velen van hen komen uit gezinnen
die behoren tot de zwakste lagen
van de samenleving op het gebied van opleidingsniveau,
gezinsinkomen en kennis
van het Nederlands. Daardoor lopen ze op
school een achterstand op die nauwelijks
nog in te halen valt. Hun zelfbeeld krijgt
een deuk en ze worden schoolmoe. Die
spiraal moet worden doorbroken, het onderwijs
is toe aan een democratiseringsgolf
zoals het proces dat vanaf de jaren
zestig ook heeft geleid tot sociale promotie
van kinderen uit arbeidersgezinnen.
De stad Antwerpen doet haar best, op
allerlei manieren. Nu zoekt ze weer honderd
twintigers die bereid zijn om op vrijwillige
basis één keer per week een allochtone
leerling uit een van de eerste
drie jaren van het middelbaar onderwijs
op sleeptouw te nemen om via een zinvolle
vrijetijdsbesteding aan zijn/haar zelfbeeld
te sleutelen. Een coach, zeg maar.
Of een grote broer of zus, als het echt blijkt
te klikken.
Ik vind het een mooi project, ook al zal
het niet ontsnappen aan de kritiek van
wolligheid. Het kost weinig, en het past in
de filosofie waarmee de stad al jaren fungeert
als een laboratorium voor onderwijsvernieuwing.
Ik ben er ook van overtuigd
dat de honderd vrijwilligers snel zullen
worden gevonden. Het wij/zij-denken
zijn we in Antwerpen inmiddels wel voorbij.
Dat is onder meer tijdens het succesvolle
jaar van Europese Jongerenhoofdstad
2011 wel gebleken.
Toch is voor de democratisering van
het onderwijs veel meer nodig. Daarvoor
wachten we op een grondige hervorming
van Vlaams minister Pascal Smet (sp.a).
Waar wacht hij zelf eigenlijk nog op?
door Lex Moolenaar
- Waarom de binnenstad onveiliger is dan Zandvliet
Voor het eerst zijn er criminaliteitscijfers beschikbaar die een overzicht geven van de misdaad per district. Tot nu toe kreeg de Antwerpenaar altijd gegevens per politiezone.
Maar wie buiten de politie zelf kent de grenzen van zones als Centrum, City, West of Noord? Een overzicht per district is veel overzichtelijker. Met dank aan het VB, dat de cijfers opspitte via schriftelijke vragen aan burgemeester Janssens.
Zo weten we nu dat het grootste district Antwerpen in 2010 liefst 35.500 criminele feiten registreerde, het kleinste Berendrecht- Zandvliet-Lillo 517 feiten. Om de districten met elkaar te kunnen vergelijken, moet je de criminaliteitsgraad bekijken, dat is het aantal feiten in verhouding tot het aantal inwoners. En dan zie je dat de criminaliteit concentrische cirkels beschrijft.
In het hart van de stad tiert de misdaad het weligst. Dat heeft te maken met de centrumfunctie van de stad, die helaas niet alleen toeristen maar ook criminelen aantrekt. Drugsdealers en handtasdieven hebben nu eenmaal een betere voedingsbodem aan de stationsbuurt of de Meir dan aan de Solftplaats in Berendrecht.
Ergens daartussenin bevinden zich de verstedelijkte districten Borgerhout, Deurne, Merksem, Berchem en Hoboken.
De analyse maakt verder duidelijk dat behalve de polder ook Ekeren en in mindere mate Wilrijk nog halve dorpen zijn, die op crimineel vlak bijna kunnen worden geprezen als oases van rust. Typisch is het proportioneel grote aantal gevallen van vandalisme in de polder. Pure verveling bij jongeren is wellicht de verklaring.
Over het aantal feiten kan een eeuwige discussie worden gevoerd. Stijgt het omdat Antwerpen onveiliger wordt? Omdat de aangiftebereidheid toeneemt? Omdat de politie haar werk beter doet? Of simpelweg omdat het aantal inwoners van de stad stijgt en logischerwijze dus ook het aantal criminelen? Dat is een kwestie van interpretatie. In elk geval geven crimicijfers altijd aanleiding voor de oppositie om op het stadsbestuur te schieten.
Hoe dan ook, de misdaadcijfers per district zijn een aanwinst voor het debat, omdat elke Antwerpenaar graag weet waar zijn buurt staat in het grotere geheel. Nog interessanter worden de cijfers wanneer we volledige jaren met elkaar kunnen vergelijken, wat nu nog niet het geval is. We steunen Filip Dewinter dus in zijn verzoek aan de burgemeester om dit soort cijfers te blijven verstrekken.
Door Lex Moolenaar
- Tegenstrijdige signalen over de Antwerpse mobiliteit
Zondagochtend, de debattafel van Wakker op zondag op ATV. Aan de ene kant van de ring: de partijen van de Vlaamse regering, vertegenwoordigd door Toon Wassenberg (sp.a) en Koen Kennis (N-VA). Aan de andere kant: de oppositie, in een onnatuurlijk verbond van Freya Piryns (Groen) en Manu Claeys (stRaten-generaal) met Dirk Van Mechelen (Open Vld). Het gespreksonderwerp: mobiliteit.
Na afloop van het debat noteerden we twee opmerkelijke vaststellingen. Eén: de woordvoerders van sp.a en N-VA hadden nauwelijks een opmerking gemaakt die kon worden uitgelegd als een verdediging van de Oosterweeltunnels. En twee: blijkbaar zijn op dit moment in de geschiedenis alle partijen voorstander van een gedeeltelijke overkapping van de Ring.
Daarmee manoeuvreren de regeringspartijen zichzelf in een dubbelzinnige positie. Kan je de Oosterweel, met zijn angstwekkende paperclip met 19 rijvakken die moet zorgen voor de aansluiting op de Ring, wel verzoenen met een scenario voor overkapping, dat om inbreiding van de Ring vraagt? Nee, zeggen stRatengeneraal en Groen, want dan bots je op de Europese regels die te veel weefbewegingen in tunnels verbieden. Er kwam geen tegenargument van sp.a of N-VA.
Ex-minister Dirk Van Mechelen wees erop dat de kosten voor Oosterweel inmiddels zijn opgelopen tot 3,5 miljard euro. Dan vraag ik me af: wie gaat dat betalen in deze sombere tijden? Hoeveel tol moet je vragen aan de arme weggebruiker voor een realistisch afbetalingsplan?
En hoeveel eeuwen zal het duren eer dat enorme bedrag is afgelost?
Sommige onderdelen van het Masterplan 2020 staan inmiddels behoorlijk stevig op de rails. Er zijn nieuwe fietspaden, aan de tramverlengingen wordt druk gewerkt, de sluizen zijn gerenoveerd, de bruggen over het Albertkanaal worden verhoogd en verbreed... Maar voor de Oosterweel staat de teller in feite op nul en voor de ondertunneling van de R11 (Krijgsbaan) is een maatschappelijk draagvlak nog lang niet in zicht. Daarmee zitten de twee belangrijkste projecten van het Masterplan diep in het slop.
Het is duidelijk dat we voor de verkiezingen van 14 oktober geen grote beslissingen meer mogen verwachten. Want hoewel iedereen aanvoelt dat mobiliteit een belangrijk verkiezingsthema wordt, lijken de regeringspartijen weinig zin te hebben om duidelijk kleur te bekennen.
Door Lex Moolenaar
- Abu Imran krijgt van de rechter wat hij gevraagd heeft
Dat Fouad Belkacem alias Abu Imran vrijdag door de Antwerpse rechtbank is veroordeeld voor het aanzetten tot haat en geweld,zal weinigen verbazen. De uitspraken en dreigementen die de woordvoerder van Sharia4Belgium de jongste maanden verzameld heeft, liegen er niet om. Doodsbedreigingen aan het adres van onder meer Filip Dewinter en Bart De Wever zijn te zwaarwegend om ze met een meewarige glimlach te negeren.
Abu Imran, want aan die naam geeft Belkacem de voorkeur, schuwt harde woorden niet. De “vijanden van Allah” mogen het ergste verwachten, klinkt het. We vragen ons af wie er, behalve het illustere clubje dat Sharia4Belgium heet, geen vijand van Allah is in de ogen van Abu Imran en zijn kornuiten.
Of de straf die Abu Imran vrijdag kreeg – twee jaar cel en een geldboete – de juiste is, laten we in het midden. Ook al is het in dit geval overduidelijk dat de veroordeelde zijn boekje ver te buiten is gegaan, het blijft opletten geblazen met het beteugelen van het vrije woord. Wat is vrije meningsuiting en wanneer worden woorden kwetsend of nog erger?
Het is een vraag waar geen eenduidig antwoord op bestaat. In het verleden hebben al vaker mensen en groeperingen de grens van het toelaatbare opgezocht. En vaak kwamen die ermee weg. Dat dit voor Abu Imran niet het geval is, heeft hij vooral aan zichzelf te danken.
Harde woorden en desnoods de verbale confrontatie opzoeken moet kunnen in een democratie. Maar Abu Imran heeft ervoor gekozen om mensen de dood toe te wensen en zegt een heilige oorlog niet uit de weg te gaan. Dan houdt elke vorm van communicatie op. Alleen een rechtbank kan dan nog oordelen. Hoe erg dat ook is.
Want de rechtbank is niet de meest ideale plek om uit te maken hoe ver de vrije meningsuiting kan gaan. Dat zou onderdeel moeten zijn van een publiek debat.
Het meest positieve aan dit verhaal is dat de overgrote meerderheid van de moslims in dit land geen boodschap heeft aan de opruiende woorden van Abu Imran.
“Een islamitische dorpsclown”, noemen sommigen hem zelfs. Het verhaal van Abu Imran slaat niet aan en zal wellicht nooit aanslaan. Te grof, te ongenuanceerd en los van elke realiteit.
Laten we vooral niet vergeten dat figuren zoals Abu Imran niet representatief zijn voor de moslims in ons land. Wel integendeel.
door Patrick Van de Perre
- ‘t Stad heeft zijn eigen Watergate
Een fractiemedewerkster van de N-VA
stelt na haar middagpauze vast dat er
bestanden van een USB-stick in haar
laptop zijn gewist en dient een klacht
in bij de politie. Medewerkers van andere partijen,
die gebruikmaken van hetzelfde gebouw
in de Gildekamersstraat achter het stadhuis,
bevestigen dat ook zij al hebben ervaren dat er
in hun spullen was gerommeld.
Het is een bijzonder merkwaardig verhaal,
dat herinneringen oproept aan Watergate.
Dat schandaal, dat begon met een inbraak
in lokalen van de Democratische partij in het
Watergate Hotel in Washington, zou uiteindelijk
leiden tot het ontslag van president Richard
Nixon in 1974.
Zo’n vaart zal het ditmaal niet lopen.
Maar ook Lindagate - laten we het zo noemen
naar de bewuste N-VA-medewerkster spreekt tot de verbeelding. Want wie vernietigt
er nu bestanden in het N-VA-lokaal zonder
verder iets te ontvreemden? Is dit een geval
van pesterij, intimidatie, sabotage? Of moeten
we er werkelijk politieke spionage achter
zoeken?
Het lijkt te gek voor woorden. Een aantal
dossiers uit de gemeenteraad, de boekhouding
van de lokale N-VA-afdeling en wat ontwerpteksten
voor het partijcongres op 21 april
zijn blijkbaar interessant genoeg voor een halve
inbraak. Wie heeft hier belang bij? Zou de
nervositeit in sommige partijen zo groot zijn
dat alle middelen gerechtvaardigd zijn om
aan informatie te geraken? Het lijkt onwaarschijnlijk,
maar in dat geval zouden we écht in
Watergate-aan-de-Schelde zijn beland.
Het zou een verhaallijn kunnen zijn in Deadline
14.10, de politieke thriller tegen het decor van de verkiezingen die in september en
oktober wordt uitgezonden. Maar daarmee
heeft deze kwestie niets te maken, ook al circuleerde
die theorie gisteren al op Facebook.
Ook de suggestie dat het hele verhaal zou zijn
verzonnen, doet al de ronde. Maar dat geloven
we niet, want daarvoor is de betrokken medewerkster
te serieus.
Nee, Lindagate is helaas bittere ernst. De
vijf inbrekers van Watergate gingen destijds
de gevangenis in, net als enkele topmedewerkers
van Nixon. De kans dat de spion van de
Gildekamersstraat wordt gevat, is klein, tenzij
hij of zij zo dom is om het nog eens te proberen.
Maar na het incident blijft wel een ongemakkelijke
sfeer hangen, die vragen oproept
over de manier waarop er acht maanden voor
de verkiezingen in Antwerpen aan politiek
wordt gedaan.
door Lex Moolenaar
- ... more feeds
- Arminius divests a retail center for €16 million to a German family office
Arminius sold the “REZ” neighborhood shopping center, comprising 9,500 sqm, in Regensburg to a German family office for approx. €16 million. The asset was acquired from the workout department of a German bank in 2006. Since then Arminius optimized the rental situation, achieved full occupancy and now sold it to…
- Vlaanderen vernieuwt premieaanbod
De Vlaamse regering heeft op 1 januari nieuwe premies ingevoerd voor energiebesparende investeringen in woningen. Dankzij die premies blijft het voor bouwers en verbouwers heel aantrekkelijk om te investeren in onder meer dak-, muur en vloerisolatie en hoogrendementsbeglazing. Om de nieuwe premies nog beter bekend te maken, lanceert de Vlaamse…
- Anixton kreeg het mandaat voor de verkoop van ‘Century Center’ in Antwerpen
Anixton, onafhankelijk consultant in bedrijfsvastgoed, kreeg het mandaat voor de verkoop van “Century Center”, een gemengd complex ideaal gelegen vlakbij het Centraal Station in Antwerpen.
De 12.239 m² winkelruimte geeft momenteel onderdak aan kwaliteitsmerken als McDonald’s, Media Markt, Bart Smit, Blokker, Zeeman, Kipling… De kantoren in art-decostijl (12.048 m²) zijn…
- Century 21 lanceert mobiele website
CENTURY 21, de N° 1 der vastgoedkantoren in België, lanceert als eerste vastgoedorganisatie in België een mobiele website. Dankzij deze mobiele website kunnen geïnteresseerde kopers en huurders op eender welk moment en op eender welke locatie de beschikbare panden in de buurt op hun smartphone raadplegen.
CENTURY 21 lanceerde onlangs…
- Anixton finalises the sale of the “Tervuren Plaza”
IVG Real Estate Belgium has transferred the leasehold rights and the bare ownership of the “Tervuren Plaza” building (10,000 sqm – Brussels) to aik (APO Immobilien-Kapitalanlagegesellschaft mbH), a property investment company for occupational pension funds and insurance companies.
The property is located on the prestigious avenue de Tervuren facing the…
- LDD pleit voor het veralgemeend invoeren van huursubsidies
Momenteel bestaat in Vlaanderen reeds een systeem van huursubsidies maar dat systeem is nog steeds gekoppeld aan een verhuissituatie. De subsidie geldt enkel wanneer de huurder naar een betere woning verhuist. Vlaams minister Freya Van den Bossche pleit er bij de voorstelling van het Woonbeleidsplan voor om huursubsidies ook toe…
- Eerste editie van HOUT & HABITAT: een schot in de roos
Met meer dan 10.000 bezoekers (10.268, als u het exacte cijfer wil) heeft de nieuwe beurs HOUT & HABITAT, van 17 tot 20 november in Antwerp expo, de hooggespannen verwachtingen helemaal waargemaakt. Zowel de verwachtingen van de exposanten, die vier dagen lang bijzonder geïnteresseerde bezoekers mochten verwelkomen, als de verwachtingen…
- Grond- en pandenbeleid in Gent. Naar een evenwichtige woonstad.
De dienst Stedenbouw en Ruimtelijke Planning en de dienst Wonen van de Stad Gent hebben samen een nieuwe brochure uitgebracht: ‘Grond- en pandenbeleid in Gent. Naar een evenwichtige woonstad’.
De brochure is bedoeld voor ontwikkelaars, verkavelaars en bouwheren die te maken krijgen met een sociale last of een last bescheiden…
- Aedifica NV : Tussentijdse verklaring van de raad van bestuur voor het 1ste kwartaal 2011/2012
Gelieve hierbij een persbericht van de residentiële vastgoedbevak Aedifica te vinden, met betrekking tot de tussentijdse verklaring van de raad van bestuur voor het 1ste kwartaal 2011/2012. De hoofdpunten zijn de volgende:
- 36 miljoen € nieuwe investeringen sinds het begin van het boekjaar:
- Acquisitie in september van twee
…
- Belgische eensgezinswoning 40% ruimer dan buitenlandse evenknieën
Belgische markt voor eensgezinswoningen blijft het goed doen
CENTURY 21, de N° 1 der vastgoedkantoren in België en in de wereld, vergelijkt ook dit jaar de vastgoedmarkten over de hele wereld met elkaar. Het vergelijkingscriterium? Hoe groot is een doorsneewoning met 2 kamers, badkamer, living, keuken, kleine tuin, koer en/of…
- ... more feeds
Antwerpen RRS Feeds